Mijn vriend is volkomen normaal. Ok, misschien een beetje groot. En hier en
daar wat gedisproportioneerd: spieren en zware beenderen, weet je wel ;-). But, hey, who's perfect anyway? Toch... de t-shirts en de truien in de winkels zijn heel
vaak (met een beetje geluk nét iets) te kort en/of zijn maat "is er al uit". Tenzij hij heel vroeg in
het nieuwe seizoen gaat winkelen, dan kan het nog meevallen. Maar eum, voor we het weten is die periode al
weer voorbij.
Dus ga ik ook voor mijn vriend aan het naaien. Ik zocht iets eenvoudigs, zonder tierlantijntjes, sportief doch stijlvol... Hij houdt van sober en dus "geen aarigheid"! Annemie, collega blogster, raadde me de Omni Tempore van Sofilantjes aan. En zowaar, deze voldoet aan de eisen. Een simpel patroon met veel mogelijkheid tot variatie.
Een kap en zakken vond vond mijn vriend te jeugdig (voor op het werk). Een coll behoort niet tot zijn favorieten maar deze kon hem wel bekoren! Gekozen en ik kon aan de slag...
Voor ik het wist was de garderobe aangevuld. Met een trui die niet te breed maar wel lang genoeg is! Wat is het toch plezier om kleding zelf te kunnen maken en aan te passen aan eigen-aardigheden. Veel foto's kan ik deze keer niet tonen maar dat hoeft ook niet... Bovendien is het niets speciaals wat ik maakte maar misschien help ik iemand over de drempel om toch ook eens een mannenpatroon uit te proberen. En mannen geruststellen dat het niet griezelig is om "een eigenmaak" te dragen. Het hoeven geen rare modellen te zijn of al te gedurfde kleuren. Simpel volstaat...
Dus ga ik ook voor mijn vriend aan het naaien. Ik zocht iets eenvoudigs, zonder tierlantijntjes, sportief doch stijlvol... Hij houdt van sober en dus "geen aarigheid"! Annemie, collega blogster, raadde me de Omni Tempore van Sofilantjes aan. En zowaar, deze voldoet aan de eisen. Een simpel patroon met veel mogelijkheid tot variatie.
Een kap en zakken vond vond mijn vriend te jeugdig (voor op het werk). Een coll behoort niet tot zijn favorieten maar deze kon hem wel bekoren! Gekozen en ik kon aan de slag...
Voor ik het wist was de garderobe aangevuld. Met een trui die niet te breed maar wel lang genoeg is! Wat is het toch plezier om kleding zelf te kunnen maken en aan te passen aan eigen-aardigheden. Veel foto's kan ik deze keer niet tonen maar dat hoeft ook niet... Bovendien is het niets speciaals wat ik maakte maar misschien help ik iemand over de drempel om toch ook eens een mannenpatroon uit te proberen. En mannen geruststellen dat het niet griezelig is om "een eigenmaak" te dragen. Het hoeven geen rare modellen te zijn of al te gedurfde kleuren. Simpel volstaat...
Zo te horen, ben ik één van de weinigen die voor haar mannelijke wederhelft met de naaimachine aan de slag gaat... Blijkbaar willen ook heel wat mannen niets zelfgemaakt. Trauma's uit de
kindertijd? Kriebelende truien? Sjaals in de verkeerde kleur? Gehaakte mutsen?
Mijn vriend vind het gelukkig wel leuk om ook iets te krijgen ;-). En dat is fijn want er zijn nog heel wat mooie patronen voor mannenkledij te vinden. Mijn stoffenkast is bovendien stilaan goed gevuld met stoffen die hem aanstaan... Maakte je zelf wel al mannenkledij? Of juist niet? Ik lees jullie ervaringen en tips graag!
patroon: Omni Tempore van Sofilantjes
Naaisgroetjes TinneV

patroon: Omni Tempore van Sofilantjes
Naaisgroetjes TinneV